دوران خلقت مدیریت زنجیره تامین

اصطلاح “مدیریت زنجیره تامین” اولین بار توسط کیت الیور در سال 1982 ابداع شد. با این وجود، مفهوم زنجیره تامین در مدیریت، مدتها قبل  در اوایل قرن بیستم، به ویژه با ایجاد خط مونتاژ، از اهمیت بالایی برخوردار بود. از ویژگی های دوره مدیریت زنجیره تأمین می توان به نیاز به تغییرات در مقیاس بزرگ، مهندسی مجدد، کاهش اندازه ناشی از برنامه های کاهش هزینه و توجه گسترده به رویه های مدیریت ژاپنی اشاره کرد. با این حال، این اصطلاح پس از انتشار کتاب اصلی در مقدمه مدیریت زنجیره تامین در سال 1999 توسط جونیور، به چاپ رسید که بیش از 25000 نسخه منتشر كرد و به ژاپنی، چینی، روسی و کره ای ترجمه شد.

بخش دوم زنجیره تامین را باهم بخوانیم؟

دوران ادغام مدیریت زنجیره تامین

این دوره از مطالعات مدیریت زنجیره تامین با توسعه سیستم های تبادل داده الکترونیکی  در دهه 1960 برجسته شد و از طریق دهه 1990 با معرفی سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی توسعه یافت. این دوره با گسترش سیستمهای مشارکتی مبتنی بر اینترنت، به قرن بیست و یکم ادامه یافت. دوره مدیریت زنجیره تامین از تکامل زنجیره تامین با افزایش ارزش افزوده و کاهش هزینه از طریق ادغام مشخص می شود.
زنجیره تأمین را می توان به عنوان مرحله 1، 2 یا 3 طبقه بندی کرد. در مرحله زنجیره تأمین نوع 1، سیستم هایی از قبیل تولید، ذخیره سازی، توزیع و کنترل مواد پیوندی ندارند و از یکدیگر مستقل هستند. در مرحله 2 زنجیره تامین، در یک طرح یکپارچه شده و برنامه ریزی منابع سازمانی  فعال شده است. زنجیره تأمین مرحله 3 از جمله مواردی است که به ادغام عمودی با تأمین کنندگان بالادست و مشتریان پایین دست می رسد. نمونه ای از این نوع، زنجیره تأمین تسکو است.

عصر جهانی شدن مدیریت زنجیره تامین

این سومین حرکت توسعه مدیریت زنجیره تأمین است، عصر جهانی شدن، با توجه به سیستمهای جهانی روابط تامین کننده و گسترش زنجیره تأمین فراتر از مرزهای ملی و سایر قاره ها، می تواند مشخص شود. اگرچه استفاده از منابع جهانی در زنجیره تأمین سازمانها را می توان در چند دهه گذشته جستجو کرد (به عنوان مثال، در صنعت نفت) ، اما در اواخر دهه 1980 نیست که تعداد قابل توجهی از سازمان ها، ادغام منابع جهانی را در تجارت اصلی خود آغاز کردند. این دوره با جهانی سازی مدیریت زنجیره تامین در سازمان ها با هدف افزایش مزیت رقابتی، افزودن ارزش و کاهش هزینه ها از طریق منابع جهانی مشخص می شود.

مشاوره دیجیتال مارکتینگ چه تاثیری در کسب کار ما دارد؟

عصر تخصص (مرحله اول): تولید و توزیع برون سپاری

تاریخچه زنجیره تامین

در دهه 1990، شرکت ها شروع به توجه به “صلاحیت های اصلی” و تخصص نمودند. آنها ادغام عمودی را رها کردند، عملیات غیر هسته ای را فروختند و این عملکردها را به شرکت های دیگر واگذار کردند. این الزامات مدیریتی تغییر یافت، زیرا زنجیره تأمین فراتر از دیوار شرکت و مدیریت در سراسر مشارکتهای زنجیره تامین توزیع شده است.
این انتقال همچنین چشم اندازهای اساسی هر سازمان را مورد استفاده مجدد قرار داد. تولید کنندگان تجهیزات اصلی به صاحبان برندهایی تبدیل شدند که به عمق منبع تأمین نیاز به دید دارند. آنها مجبور بودند کل زنجیره تأمین را از بالا کنترل کنند.

مدل تخصصی ایجاد شبکه های تولیدی و توزیعی متشکل از چندین زنجیره تأمین شخصی برای تولید کنندگان، تأمین کنندگان و مشتریانی است که برای طراحی، ساخت، توزیع، بازاریابی، فروش و خدمات یک محصول با یکدیگر همکاری می کنند. این مجموعه از شرکاء ممکن است با توجه به یک بازار، منطقه یا کانال خاص تغییر کند و منجر به گسترش محیط های شریک تجاری شود، که هر کدام ویژگی ها و خواسته های منحصر به فرد خود را دارند.

عصر تخصص (مرحله دوم): مدیریت زنجیره تامین به عنوان یک سرویس

تخصص در زنجیره تامین از دهه 1980 با شروع کارگزاران حمل و نقل، مدیریت انبار (انبار و موجودی) و شرکتهای غیر انتفاعی مبتنی بر دارایی آغاز شد و فراتر از حمل و نقل و لجستیک به جنبه های برنامه ریزی تأمین، همکاری، اجرای و … رسیده است.
نیروهای بازار گاهی اوقات در نقش خود به عنوان مؤلفه های شبکه های زنجیره تأمین، تغییرات سریع را از تامین کنندگان، ارائه دهندگان تدارکات، مکانها یا مشتریان می خواهند. این تغییرپذیری، تاثیرات قابل توجهی در زیرساخت های زنجیره تأمین دارد، از لایه های پایه ایجاد و مدیریت ارتباطات الکترونیکی بین شرکای تجاری گرفته تا الزامات پیچیده تر مانند پیکربندی فرآیندها و جریان کار که برای مدیریت خود شبکه ضروری است.
تخصص زنجیره تامین، شرکتها را قادر می سازد تا صلاحیتهای کلی خود را به همان روشی که تولید و توزیع برون سپاری انجام داده است بهبود بخشد. به آنها اجازه می دهد تا بر مهارت های اصلی خود متمرکز شوند و شبکه هایی از شرکای خاص و بهترین کلاس را جمع کنند تا به زنجیره ارزش کلی کمک کنند، در نتیجه عملکرد و کارایی کلی را افزایش می دهد. توانایی به سرعت به دست آوردن و بکارگیری این تخصص، در حوزه زنجیره تأمین بدون ایجاد و حفظ صلاحیت کاملاً منحصر به فرد و پیچیده در خانه، دلیل اصلی دستیابی به تخصص زنجیره تأمین است.
فناوری برون سپاری برای راه حل های زنجیره تأمین در اواخر دهه 1990 آغاز شد و بیشتر در مقوله های حمل و نقل و همکاری ریشه دارد.

برای ساخت تبلیغ تلویزیونی خود ملل رسانه در کنار شماست.

مدیریت زنجیره تامین در دوره جدید

ارکان زنجیره تامین

با تکیه بر جهانی سازی و تخصص، اصطلاح مدیریت زنجیره تامین، برای توصیف هر دو تغییر در زنجیره های تأمین و همچنین تکامل فرآیندها، روش ها و ابزارهایی برای مدیریت آنها در این “دوره جدید” ابداع شده است. محبوبیت روزافزون سکوهای مشارکتی با افزایش پلت فرم همکاری زنجیره تأمین، که چندین خریدار و تامین کننده را با موسسات مالی متصل می کند، برجسته می شود و آنها را قادر می سازد تا معاملات مالی زنجیره تأمین خودکار را انجام دهند.
به طور مثال یکی از راه های مدیریت زنجیره تامین، وب 2.0، است. وب 2.0، گرایشی در استفاده از شبکه جهانی وب است که به منظور افزایش خلاقیت، به اشتراک گذاری اطلاعات و همکاری بین کاربران است. در اصل آن، ویژگی مشترک وب 2.0 کمک به هدایت اطلاعات گسترده موجود در وب است تا بتوانید آنچه را که خریداری می شود پیدا کنید. این مفهوم یک مسیر قابل استفاده است. SCM 2.0 این عملکرد را در عملیات زنجیره تامین تکرار می کند. این مسیر به نتایج ترکیبی از فرآیندها، روش ها، ابزارها و گزینه های تحویل جهت هدایت شرکت ها به سرعت به عنوان نتایج پیچیده و سرعت زنجیره تأمین به دلیل رقابت جهانی افزایش می یابد. مانند: نوسانات سریع قیمت؛ تغییر قیمت نفت؛ چرخه عمر کوتاه محصول؛ تخصص پیشرفته. نزدیک ، دور و دور افتاده؛ و کمبود استعداد.

6 مولفه اصلی مدیریت زنجیره تامین

1.    برنامه ریزی
2.    یافتن منابع
3.    ساخت
4.    تحویل
5.    عودت

برنامه ریزی:

 شرکت ها باید کلیه منابع مورد نیاز برای تامین نیاز مشتری برای محصول یا خدمات خود را برنامه ریزی و مدیریت کنند. آنها همچنین باید زنجیره تأمین خود را طراحی کرده و سپس تعیین کنند که کدام معیارها برای استفاده از زنجیره تامین کارآمد و موثر، ارزش را به مشتریان ارائه می دهد و اهداف شرکت را برآورده می کند.

یافتن منابع: 

شرکتها برای تهیه کالاها و خدمات مورد نیاز برای ایجاد محصول خود باید تامین کننده را انتخاب کنند. بعد از اینکه تأمین کنندگان قرارداد بستند، مدیران زنجیره تامین از راه های مختلفی برای نظارت و مدیریت روابط تامین کننده استفاده می کنند. فرآیندهای اصلی شامل سفارش، دریافت، مدیریت موجودی و مجوز پرداخت تأمین کننده است.

ساخت: 

مدیران زنجیره تامین فعالیتهای مورد نیاز برای پذیرش مواد اولیه، تولید محصول، تست کیفیت، بسته حمل و نقل و برنامه تحویل را هماهنگ می کنند. اکثر شرکتها کیفیت، میزان تولید و بهره وری کارگران را اندازه می گیرند تا اطمینان حاصل کنند که شرکت محصولاتی را تولید می کند که مطابق با استانداردهای کیفیت باشد.

مدیریت زنجیره تامین

تحویل: 

که معمولاً به عنوان تدارکات خوانده می شود، شامل هماهنگی سفارشات مشتری، برنامه ریزی تحویل، ارسال بار، فاکتور گرفتن مشتریان و دریافت پرداخت می باشد. بسیاری از سازمانها، بخش بزرگی از روند تحویل را به سازمانهای ویژه واگذار می كنند، به ویژه اگر محصول، نیاز به رسیدگی ویژه داشته باشد یا به خانه مصرف كننده تحویل داده شود.

بازگشت: 

تهیه کننده برای بازگرداندن محصولات معیوب، اضافی یا ناخواسته، به یک شبکه پاسخگو و انعطاف پذیر نیاز دارد. اگر محصول ناقص باشد، مجدداً مورد استفاده مجدد قرار می گیرد یا می ریزد. اگر محصول به سادگی ناخواسته یا بیش از حد باشد باید برای فروش به انبار برگردانده شود.

فعال کردن: 

برای کارآیی کارآمد، زنجیره تأمین نیاز به تعدادی فرآیند پشتیبانی برای نظارت بر اطلاعات در سراسر زنجیره تأمین و اطمینان از پیروی از کلیه مقررات دارد. فرآیندهای امکان پذیر شامل امور مالی، منابع انسانی، فناوری اطلاعات، تسهیلات، مدیریت پرقدرت، طراحی محصول، فروش و تضمین کیفیت می باشد.

تبلیغات محیطی چیست؟

مثالهایی برای مدیریت زنجیره تامین

Walmart و P&G در اواخر دهه 1980 با هم همکاری کردند و نمونه بارز همکاری زنجیره تأمین هستند. پیش از این که این دو شرکت کار خود را برای اتصال زنجیره های عرضه ی خود آغاز کنند، خرده فروشان و تولید کنندگان اطلاعات کمی در اختیار داشتند. پس از آنکه والمارت و و P&G، نشان دادند که اطلاعات مشترک باعث کاهش هزینه می شود، سایر خرده فروشان تمایل بیشتری برای در نظر گرفتن این احتمال داشتند. در اوایل دهه 1990، والمارت سیستم خرده فروشی خود را رسماً رسمیت داد و خرده فروشان دیگر را نیز برای برقراری ارتباط (با گفته های مسلح قدرتمند) متوقف كرد.
با گذشت زمان ، سیستم POS والمارت توانست فروش محصولات P&G فردی را در هر فروشگاه جمع کند. هنگامی که POS اعلام کرد موجودی برای یک محصول خاص به یک آستانه از پیش تعیین شده کاهش یافته است، مرکز توزیع والمارت برای ارسال کالای اضافی به فروشگاه اطلاع رسانی کرد. از آنجا که میزان موجودی در مرکز توزیع والمارت کاهش یافت، مرکز توزیع P&G به طور خودکار به انتقال و واردات و صادرات کالای اضافی هشدار داد.
امروز، این جریان مداوم اطلاعات به P&G کمک می کند تا تعیین کند چه زمانی تولید و حمل محصولات به والمارت انجام می شود. با اجتناب از میزان بیش از حد تولید و با اتوماسیونی کردن مراحل صدور صورتحساب و پرداخت، هر دو شرکت از صرف هزینه های کمی برخوردار شدند.
در آخر مدیریت زنجیره تامین، شامل تمام فعالیت هایی است که موجب ایجاد ارزش در کالاها می شود.